„Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach matki Jego, Maryi, z Józefem, pierwsi nie zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić jej na zniesławienie, zamierzał oddalić ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twojej małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów. A stało się to wszystko, aby się wypełniło Słowo Pańskie, powiedziane przez Proroka: Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy: Bóg z nami. Zbudziwszy się ze snu, Józef
uczynił tak, jak
mu polecił anioł Pański, i wziął swoją Małżonkę do siebie”.
Zbliżamy się do uroczystości Narodzenia Pańskiego. Już za tydzień będziemy świętować piękną uroczystość Bożego Narodzenia. Jesteśmy w ostatniej części adwentowego czuwania. Liturgia Słowa wprowadza nas w tajemnicę narodzin Jezusa Chrystusa.
Jak słyszymy dziś w czytaniach – zarówno proroka Jeremiasza, jak i Ewangelii według świętego Mateusza – Bóg jest wierny swoim obietnicom. To, co zapowiada, to spełnia. Jest Bogiem, na którym możemy oprzeć naszą wiarę i nadzieję. Nie rzuca słów na wiatr. Jeśli coś obiecuje, to czyni.
Prorok Jeremiasz zapowiada nadchodzące dni, kiedy wzbudzi Dawidowi odrośl sprawiedliwości. To prorocze słowa wskazują na przyszłość – na przyjście Mesjasza, Syna Bożego, który będzie panował, czynił prawo i sprawiedliwość. To zapowiedź Boga, który będzie pośród nas.
W Ewangelii te zapowiedzi się spełniają: „Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak…” Bóg wypełnia swoje plany, posyła Syna, ale okoliczności tego przyjścia były niezwykłe. Józef stanął w trudnej sytuacji. Dowiedział się, że Maryja, jego małżonka, jest brzemienna. Wtedy, jako człowiek sprawiedliwy, nie chciał jej skrzywdzić. I wtedy Bóg objawił mu się we śnie przez anioła: „Nie bój się…”
To słowa pełne pokoju. „Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów.” To objawienie jest niezwykłe. Wypełnia Boże obietnice, które prorocy zapowiadali przez wieki. Jezus – Emmanuel, „Bóg z nami” – przychodzi na świat, aby przynieść zbawienie.
Czego nas uczy ta Ewangelia? Wiara jest związana z naszym codziennym życiem. Bóg wkracza w ludzkie historie – tak jak wkroczył w życie Józefa i Maryi. Przychodzi z odpowiedzią, z błogosławieństwem, ze swoją łaską. Kiedy Bóg nas dotyka, zawsze coś się zmienia. Tak było z Maryją i Józefem.
Bóg chce również przychodzić do nas. Chce do nas mówić – przez Słowo, przez natchnienia serca, przez drugiego człowieka. Tak, abyśmy byli wrażliwi na Jego prowadzenie, nie bali się zaufać Jego planom. Józef uwierzył i przyjął Boże słowo. Nie rozumiał wszystkiego, ale poszedł za nim.
Dlatego bierzmy przykład ze świętego Józefa – bądźmy otwarci na Boże prowadzenie. Nie bójmy się, gdy Bóg dotyka naszego życia, gdy objawia nam swoje plany. Za Jego słowem kryje się zawsze Jego łaska i zbawienie.
Dzisiaj otrzymaliśmy Słowo, które jest radością: Jezus przyjdzie, aby nas zbawić. Emmanuel, Bóg z nami, wkracza w naszą codzienność. Prośmy Go, aby otwierał nasze serca, abyśmy rozpoznawali Jego poruszenia i Jego łaskę w naszym życiu. Abyśmy, jak święty Józef, potrafili czynić Jego wolę. Amen.
