BOŻY MĘŻCZYZNA W XXI WIEKU

utworzone przez | wrz 20, 2022 | Trzeźwym okiem | 0 komentarzy

25 lat paulinów w Toruniu

Parafia NMP Częstochowskiej w Toruniu świętuje jubileusz 25 lat obecności na ziemi toruńskiej. Z tej okazji, w niedzielę 29 sierpnia, sprawowana była uroczysta Msza Święta odpustowa, której przewodniczył Ojciec Arnold Chrapkowski OSPPE, Generał Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika, potocznie zwanego paulinami. W Eucharystii uczestniczyli ojcowie posługujący na co dzień w parafii, w tym Ojciec Dominik Lejman OSPPE – proboszcz i przeor toruńskiego konwentu, ks. prałat Wojciech Niedźwiecki – dziekan dekanatu Toruń I, oraz duchowieństwo z wielu parafii naszej diecezji. Obecni byli również przedstawicieli miejskiego magistratu. Kaplica wypełniła się dużą ilością parafian oraz zaproszonymi gośćmi. O uroczysty charakter wydarzenia zadbały liczne wspólnoty działające w parafii.
 
Historia w tym miejscu rozpoczęła się w roku 1996. W trosce o życie duchowe i religijne wiernych, w celu umożliwienia im bliższego kontaktu z duszpasterzami i głębszemu wejściu w relację z Bogiem, na mocy dekretu ówczesnego biskupa toruńskiego Andrzeja Suskiego z dnia 26 sierpnia 1996 roku, została erygowana rzymskokatolicka parafia pod wezwaniem NMP Częstochowskiej. Dekret wszedł w życie 8 września tegoż roku. Nowo powstała wspólnota, w której opieka duszpasterska została powierzona ojcom paulinom – stróżom Jasnej Góry, mieści się na osiedlu Na Skarpie. Pierwszym proboszczem został Ojciec Stanisław Jarosz OSPPE. W całym okresie funkcjonowania parafia posiadała pięciu proboszczów (jedna kadencja trwa 3 lata i może być przedłużona jeden raz) i posługiwało w niej kilkudziesięciu ojców oraz wielu braci. Aktualnie pracuje w niej siedmiu ojców oraz jeden brat zakonny. W zakrystii i kancelarii posługują siostry karmelitanki. Rzeczywistość parafialna to kilkanaście wspólnot, m.in. Żywy Różaniec, Droga Neokatechumenalna czy też Domowy Kościół.
 
Podczas odpustowej homilii Ojciec Arnold dziękował za wszystkie radosne i trudne chwile minionych 25 lat, zachęcając do dalszego, wspólnego kroczenia drogami Pana, z ufnością wraz z Maryją, która przewodzi w pielgrzymce wiary. Bazując na Ewangelii z dnia zwrócił uwagę na to, że nie liczy się zewnętrzny rytualizm, ale serce, nie pusty, oderwany od codzienności kult, ale zwykłe, codzienne życie.
 
Na zakończenie Eucharystii przedstawiciele parafii złożyli podziękowania na ręce Ojca Generała, proboszcza oraz posługujących ojców, życząc, by gorliwa praca wszystkich zaowocowała w roku jubileuszowym jeszcze lepszą i doskonalszą współpracą na rzecz rozwoju parafialnej społeczności. Parafia planuje świętować swoje 25-lecie przez cały najbliższy rok i zakończyć je w sierpniu 2022 roku.

Od pustki do wolności. Mężczyźni uczą się wybierać życie

Od pustki do wolności. Mężczyźni uczą się wybierać życie

Spotkanie „U(nie)ZALEŻNIENIE” nie było tylko refleksją nad problemem uzależnień. Było wezwaniem do życia w prawdzie. Do wyjścia z iluzji, które obiecują szybkie rozwiązania, ale prowadzą do jeszcze większego zniewolenia. Do odkrycia, że wolność nie jest stanem osiągniętym raz na zawsze, ale decyzją, którą podejmuje się każdego dnia.

Światło, które przychodzi w noc.

Światło, które przychodzi w noc.

Homilia prowadzi słuchacza w samo centrum doświadczenia Paschy – w rzeczywistość światła, które przychodzi w sam środek ludzkiej ciemności. Punktem wyjścia jest słowo z Ewangelii św. Jana: „Światło przyszło na świat”, które nie jest jedynie obrazem czy symbolem, ale realnym wydarzeniem – przyjściem Chrystusa, który objawia miłość Boga i przynosi człowiekowi zbawienie. To światło nie jest narzucone, lecz zaproponowane; nie potępia, ale ratuje. A jednak – jak podkreśla Ewangelia – człowiek często wybiera ciemność.

Odwaga, której nie da się nauczyć

Odwaga, której nie da się nauczyć

Odwaga Piotra i Jana po zmartwychwstaniu Jezusa pokazuje, że prawdziwa siła chrześcijanina nie pochodzi z wykształcenia ani pozycji, ale ze spotkania z Chrystusem. Komentarz do Dz 4,13-21 i Mk 16,9-15 ukazuje napięcie między prawdą a próbą jej uciszenia oraz wezwanie do odważnego świadectwa wiary mimo sprzeciwu świata. To Słowo stawia pytanie: czy moja wiara jest żywym doświadczeniem, którego nie da się zatrzymać, czy tylko teorią?

Kategorie