„Wielu mężczyzn próbuje przejść przez życie samotnie. A przecież Bóg nigdy nie planował, abyśmy szli sami” – to przesłanie przewijało się przez całe...
Trzeźwym okiem
Między niezmiennością a dojrzewaniem wiary. Dlaczego Kościół zmienia sposób rozumienia niektórych prawd?
Czy nauczanie Kościoła może się rozwijać? Analiza tradycjonalizmu, Soboru Watykańskiego II, teologii zastępstwa i relacji Kościoła z judaizmem w świetle nauczania Benedykta XVI, Jana Pawła II i kard. Grzegorza Rysia.
Od pustki do wolności. Mężczyźni uczą się wybierać życie
Spotkanie „U(nie)ZALEŻNIENIE” nie było tylko refleksją nad problemem uzależnień. Było wezwaniem do życia w prawdzie. Do wyjścia z iluzji, które obiecują szybkie rozwiązania, ale prowadzą do jeszcze większego zniewolenia. Do odkrycia, że wolność nie jest stanem osiągniętym raz na zawsze, ale decyzją, którą podejmuje się każdego dnia.
Światło, które przychodzi w noc.
Homilia prowadzi słuchacza w samo centrum doświadczenia Paschy – w rzeczywistość światła, które przychodzi w sam środek ludzkiej ciemności. Punktem wyjścia jest słowo z Ewangelii św. Jana: „Światło przyszło na świat”, które nie jest jedynie obrazem czy symbolem, ale realnym wydarzeniem – przyjściem Chrystusa, który objawia miłość Boga i przynosi człowiekowi zbawienie. To światło nie jest narzucone, lecz zaproponowane; nie potępia, ale ratuje. A jednak – jak podkreśla Ewangelia – człowiek często wybiera ciemność.
Odwaga, której nie da się nauczyć
Odwaga Piotra i Jana po zmartwychwstaniu Jezusa pokazuje, że prawdziwa siła chrześcijanina nie pochodzi z wykształcenia ani pozycji, ale ze spotkania z Chrystusem. Komentarz do Dz 4,13-21 i Mk 16,9-15 ukazuje napięcie między prawdą a próbą jej uciszenia oraz wezwanie do odważnego świadectwa wiary mimo sprzeciwu świata. To Słowo stawia pytanie: czy moja wiara jest żywym doświadczeniem, którego nie da się zatrzymać, czy tylko teorią?
„Nie ma w innym imieniu zbawienia.”
Komentarz do Dz 4,1–12 i J 21,1–14. Uczniowie wracają do starego życia („idę łowić”), ale bez Jezusa nie ma owocu. Spotkanie ze Zmartwychwstałym przywraca sens i prowadzi do odkrycia, że tylko w Jego imieniu jest zbawienie.
Kerygmat, który porusza serce – i zmienia życie
Komentarz do Dz 2 i J 20. Kerygmat – prawda o Zmartwychwstaniu – porusza serce i prowadzi do nawrócenia. Spotkanie ze Zmartwychwstałym Jezusem, jak u Marii Magdaleny, zmienia życie i nadaje mu nowy kierunek.
Cisza, która dojrzewa do Alleluja
Komentarz do Wigilii Paschalnej. Wielka Sobota i noc Zmartwychwstania ukazują całą drogę Boga: od stworzenia i obietnicy zbawienia aż po pusty grób i nowe życie w Chrystusie.
Wielki Piątek – krzyż, który nie ucieka od cierpienia (męskie spojrzenie)
W świecie, który uczy unikać bólu i szukać wygody, Wielki Piątek pokazuje zupełnie inną drogę. To dzień, w którym Jezus Chrystus nie ucieka, ale bierze odpowiedzialność do końca. Jak przeżyć tę liturgię po męsku – w prawdzie, decyzji i odwadze?
Wielki Czwartek
Msza Krzyżma tak naprawdę „otwiera” duchowo cały Wielki Czwartek.
To jedna całość: kapłaństwo → Eucharystia → służba → ofiara.