BOŻY MĘŻCZYZNA W XXI WIEKU

Charakter przywódcy – ruszył jubileuszowy 10. Męski Azymut

W trzeci czwartek października ruszył jubileuszowy 10. Męski Azymut – ogólnopolski cykl formacyjny dla liderów męskich wspólnot i środowisk. Spotkania, które odbywają się online w każdy trzeci czwartek miesiąca o godz. 20:00, gromadzą mężczyzn pragnących wzrastać w duchowym przywództwie i odpowiedzialności, dzielić się doświadczeniem, a także budować współpracę między różnymi inicjatywami męskimi w Polsce.

W pierwszym spotkaniu wzięło udział 24 liderów reprezentujących różne środowiska – od wspólnot parafialnych i diecezjalnych po ruchy formacyjne i inicjatywy ewangelizacyjne. Tym razem uczestników połączył temat fundamentalny: „Charakter przywódcy”.

Przywództwo zaczyna się od serca

Pierwsze spotkanie cyklu poprowadzono w oparciu o nauczanie Billa Moyera, założyciela SOS Leadership Institute oraz współtwórcy Catholic Men’s Leadership Alliance – organizacji, która od lat formuje liderów męskich środowisk w USA i na świecie. Materiał pod tytułem „Character of a Leader” (Charakter przywódcy) pokazuje, że prawdziwe przywództwo zaczyna się od wnętrza człowieka, a nie od jego umiejętności czy pozycji.

Inspiracją do refleksji była Księga Przysłów 2,1–11, w której mądrość ukazana jest jako skarb ukryty w Słowie Bożym. „Synu mój, jeśli będziesz jej szukał jak srebra, wtedy zrozumiesz bojaźń Pańską i znajdziesz poznanie Boga” – czytamy w tekście przewodnim spotkania.

Jak tłumaczył Moyer, lider chrześcijański nie jest człowiekiem sukcesu, lecz człowiekiem charakteru. To ktoś, kto w codzienności szuka Bożej mądrości, a nie ludzkiego uznania. Mądrość ta kształtuje jego decyzje, relacje i sposób służby. „Charakter przywódcy nie rodzi się w świetle reflektorów, ale w ciszy modlitwy, wierności i pokory” – podkreślał prowadzący.

Charakter jako odbicie Bożego obrazu

Podczas spotkania uczestnicy rozważali również słowa z Księgi Wyjścia (33–34), w których Bóg objawia się jako „pełen współczucia i łaski, nieskory do gniewu, pełen miłości i wierności”. To właśnie charakter samego Boga staje się wzorem dla każdego lidera.

W Liście św. Piotra (2 P 1,5–8) pojawia się osiem cnót, które tworzą duchowy kręgosłup przywódcy: wiara, dobroć, wiedza, samokontrola, wytrwałość, pobożność, braterska życzliwość i miłość. Każda z nich jest owocem współpracy z łaską Ducha Świętego. Człowiek nie zdobywa ich wysiłkiem moralnym, lecz pozwalając, by Bóg przemieniał jego serce od wewnątrz.

W tym sensie charakter jest duchową tożsamością lidera. To spójność między tym, w co wierzy, a tym, jak żyje. To wewnętrzna prawda, która czyni go wiarygodnym – zarówno wobec ludzi, jak i wobec Boga.

Piotr – od impulsywności do dojrzałości

W prezentowanym nauczaniu nie zabrakło też odniesienia do postaci św. Piotra – jednego z najbardziej ludzkich i nieidealnych uczniów Jezusa.
Z początku był impulsywny, niecierpliwy, często kierował się emocjami, a nie refleksją. A jednak to właśnie on został wybrany, by przewodzić Kościołowi. Dlaczego? Ponieważ pozwolił, aby Jezus ukształtował jego charakter.

Doświadczenie słabości, zaparcie się Mistrza, a potem przebaczenie i odnowienie w miłości stały się dla Piotra drogą wewnętrznej przemiany. Z człowieka impulsywnego stał się przywódcą mocnym pokorą, zdolnym do rozeznania i podejmowania trudnych decyzji.
Jak podkreślali uczestnicy spotkania, ta droga jest symbolem duchowej formacji każdego lidera: nie jesteśmy powołani, by być doskonali, ale by pozwolić Bogu nas przemieniać.

Etyka, moralność i integralność

Jednym z kluczowych pojęć, które pojawiło się podczas dyskusji, była integralność – spójność między tym, co mówimy, a tym, jak żyjemy.
Etyka to, jak tłumaczył Moyer, nasz teoretyczny standard dobra i zła. Moralność to to, jak faktycznie postępujemy. A integralność to harmonia między jednym a drugim.

Bez tej spójności przywódca traci zaufanie – zarówno we wspólnocie, jak i w rodzinie. „Lider z charakterem to ten, którego słowa i czyny mają tę samą wagę. Kiedy mówi o Bogu, Jego życie jest tego dowodem” – komentowali uczestnicy.

Wspólnota liderów otwarta na współpracę

Męski Azymut od lat jest miejscem, gdzie spotykają się liderzy różnych środowisk – parafialnych, diecezjalnych, ruchowych i niezależnych.
Nie chodzi o tworzenie jednej organizacji, lecz o budowanie relacji, wymianę darów i doświadczeń, a także wzajemne wsparcie w prowadzeniu mężczyzn do duchowej dojrzałości.

W jubileuszowym roku szczególny akcent położono na współpracę i jedność, tak by różnorodne środowiska mogły uczyć się od siebie nawzajem, zachowując własny charyzmat i styl działania.
– Wierzymy, że Duch Święty działa w wielu miejscach równocześnie, a naszym zadaniem jest rozpoznawać Jego obecność, łączyć siły i służyć sobie nawzajem – podkreślają organizatorzy cyklu.

Zaproszenie na kolejne spotkanie

Kolejne spotkanie jubileuszowego 10 Męskiego Azymutu odbędzie się 20 listopada (czwartek) o godz. 20:00 online.
Temat: „Przywódca zależny od Boga”.

Do udziału zaproszeni są wszyscy liderzy i animatorzy męskich środowisk, którzy chcą rozwijać swoje przywództwo w duchu Ewangelii i wzajemnej odpowiedzialności.

Więcej informacji i zapisy: https://mezczyzni.net/aktualne/jubileuszowy-meski-azymut-10/

Zostaw Bogu to, co jest Jego

Zostaw Bogu to, co jest Jego

Czy każdą sytuację trzeba od razu oceniać i rozstrzygać? Postawa Gamaliela pokazuje, że czasem większą mądrością jest powściągliwość i zaufanie Bogu. Dzisiejsza Ewangelia uczy natomiast, że Bóg działa tam, gdzie człowiek daje Mu to, co ma – nawet jeśli wydaje się to niewystarczające.

Od pustki do wolności. Mężczyźni uczą się wybierać życie

Od pustki do wolności. Mężczyźni uczą się wybierać życie

Spotkanie „U(nie)ZALEŻNIENIE” nie było tylko refleksją nad problemem uzależnień. Było wezwaniem do życia w prawdzie. Do wyjścia z iluzji, które obiecują szybkie rozwiązania, ale prowadzą do jeszcze większego zniewolenia. Do odkrycia, że wolność nie jest stanem osiągniętym raz na zawsze, ale decyzją, którą podejmuje się każdego dnia.

Światło, które przychodzi w noc.

Światło, które przychodzi w noc.

Homilia prowadzi słuchacza w samo centrum doświadczenia Paschy – w rzeczywistość światła, które przychodzi w sam środek ludzkiej ciemności. Punktem wyjścia jest słowo z Ewangelii św. Jana: „Światło przyszło na świat”, które nie jest jedynie obrazem czy symbolem, ale realnym wydarzeniem – przyjściem Chrystusa, który objawia miłość Boga i przynosi człowiekowi zbawienie. To światło nie jest narzucone, lecz zaproponowane; nie potępia, ale ratuje. A jednak – jak podkreśla Ewangelia – człowiek często wybiera ciemność.

Kategorie