BOŻY MĘŻCZYZNA W XXI WIEKU
Odwaga Piotra i Jana po zmartwychwstaniu Jezusa pokazuje, że prawdziwa siła chrześcijanina nie pochodzi z wykształcenia ani pozycji, ale ze spotkania z Chrystusem. Komentarz do Dz 4,13-21 i Mk 16,9-15 ukazuje napięcie między prawdą a próbą jej uciszenia oraz wezwanie do odważnego świadectwa wiary mimo sprzeciwu świata. To Słowo stawia pytanie: czy moja wiara jest żywym doświadczeniem, którego nie da się zatrzymać, czy tylko teorią?
Komentarz do Dz 4,1–12 i J 21,1–14. Uczniowie wracają do starego życia („idę łowić”), ale bez Jezusa nie ma owocu. Spotkanie ze Zmartwychwstałym przywraca sens i prowadzi do odkrycia, że tylko w Jego imieniu jest zbawienie.
Komentarz do Dz 3,11–26 i Łk 24,35–48. Spotkanie ze Zmartwychwstałym Jezusem przemienia uczniów w świadków. Wiara prowadzi do głoszenia, a znaki potwierdzają działanie Boga.
Komentarz do Łk 24,13–35 (Emaus) i Dz 3,1–10. Jezus spotyka uczniów w drodze ucieczki, wyjaśnia Pisma i objawia się przy łamaniu chleba. Spotkanie ze Zmartwychwstałym przemienia życie i przywraca kierunek.
Komentarz do Dz 2 i J 20. Kerygmat – prawda o Zmartwychwstaniu – porusza serce i prowadzi do nawrócenia. Spotkanie ze Zmartwychwstałym Jezusem, jak u Marii Magdaleny, zmienia życie i nadaje mu nowy kierunek.
Komentarz do Mt 28,11–15. Przekupienie straży pokazuje, jak człowiek może świadomie odrzucić prawdę o Zmartwychwstaniu i stworzyć wygodną narrację. Ewangelia stawia pytanie: czy żyję w prawdzie?
Komentarz do Ewangelii J 20,1–9 na Niedzielę Zmartwychwstania. Spotkanie ze Zmartwychwstałym Jezusem jest kluczem do nowego życia, które rodzi się z wiary, pustego grobu i osobistej relacji z Chrystusem.
Komentarz do Wigilii Paschalnej. Wielka Sobota i noc Zmartwychwstania ukazują całą drogę Boga: od stworzenia i obietnicy zbawienia aż po pusty grób i nowe życie w Chrystusie.
Komentarz do Męki Pańskiej i proroctwa Izajasza (Iz 52–53). Krzyż Jezusa nie jest przypadkiem, ale świadomym wypełnieniem planu zbawienia i początkiem nowego życia.
Komentarz do Ewangelii J 13,1–15 i ustanowienia Eucharystii. Jezus jako Baranek oddaje życie i uczy stylu miłości poprzez służbę i obmycie nóg uczniom.