utworzone przez Andrzej Lewek | maj 6, 2026 | Aktualne, Grupy lokalne, Krakow, NEWS | 0 komentarzy

Nie idź sam! Droga mężczyzny

„Co usłyszałeś ode mnie wobec wielu świadków, przekaż ludziom godnym zaufania, którzy będą zdolni nauczać także innych.”. (2 Tm 2,2)

Temat: Nie idź sam. Droga mężczyzny

Środa 20 maja 2026 odbyło się spotkanie otwarte Mężczyzn Świętego Józefa w Krakowie. Naszym gościem był Bill Moyer. Podzielił się z nami tematem: “Nie idź sam. Droga mężczyzny”
Gość specjalny: Bill Moyer

Bill Moyer
Bill Moyer to międzynarodowy ekspert w dziedzinie przywództwa i założyciel SOS Leadership Institute, który od ponad 30 lat pomaga liderom koncentrować się na tym, „co naprawdę ma znaczenie”. Przez 23 lata pełnił funkcje kierownicze w Paul J. Meyer Companies, a także pracował jako coach najwyższej kadry zarządzającej, zdobywając uznanie samego Paul J. Meyer. Od ponad 20 lat angażuje się w duszpasterstwo mężczyzn oraz współtworzy inicjatywy takie jak Catholic Men’s Leadership Alliance. Od ponad dekady wspiera liderów męskich wspólnot w Polsce poprzez program Męski Azymut. Prywatnie jest mężem Róży (o polskich korzeniach), ojcem trójki dzieci i dziadkiem dziesięciorga wnucząt.

Środa 20 maja 2026

18:30 Msza Święta w kościele, po Mszy spotkanie zakończone dzieleniem w małych grupach,
Kraków – Podgórze, ul Zamoyskiego 2

„Nie idź sam”. Krakowskie spotkanie o męskim braterstwie i duchowym prowadzeniu

W środowy wieczór 20 maja 2026 roku kościół św. Józefa w Krakowie-Podgórzu wypełnił się mężczyznami, którzy przyszli szukać czegoś więcej niż tylko kolejnego wykładu czy motywacyjnego spotkania. Temat wieczoru — „Nie idź sam. Droga mężczyzny” — dotknął jednej z najgłębszych ran współczesnego mężczyzny: samotności ukrytej pod pozorami siły i samowystarczalności.

Gościem spotkania organizowanego przez Mężczyzn Świętego Józefa był Bill Moyer — międzynarodowy ekspert w dziedzinie przywództwa, mentor liderów i założyciel SOS Leadership Institute, od lat zaangażowany także w rozwój duszpasterstwa mężczyzn oraz formację liderów wspólnot chrześcijańskich w Polsce.

Wieczór rozpoczęła Eucharystia, po której uczestnicy przeszli do konferencji i późniejszych rozmów w małych grupach. Jednak już od pierwszych minut było jasne, że nie będzie to jedynie teoretyczne nauczanie o relacjach czy przywództwie. Bill Moyer mówił przede wszystkim o doświadczeniu mężczyzn, którzy próbują nieść życie samotnie — bez braterstwa, bez duchowego prowadzenia i bez ludzi, przed którymi można zdjąć maskę „radzenia sobie”.

Centralnym przesłaniem spotkania było przypomnienie, że chrześcijaństwo nigdy nie było drogą indywidualistów. Jezus nie tylko nauczał tłumy, ale przede wszystkim budował relacje z konkretnymi ludźmi. Formował uczniów, szedł z nimi przez życie, uczył ich odpowiedzialności i wiary. Jak podkreślał Bill Moyer, prawdziwa przemiana człowieka dokonuje się właśnie w małych, świadomych relacjach opartych na zaufaniu i wspólnym podążaniu za Chrystusem.

W czasie konferencji mocno wybrzmiał temat duchowego mentoringu i męskiego braterstwa. Nie jako programu czy techniki rozwoju, ale jako drogi życia. Prelegent mówił o potrzebie posiadania w swoim życiu człowieka, który pomaga rozeznawać, modli się za nas, potrafi upomnieć, ale także umie słuchać i iść obok. Jednocześnie przypominał, że dojrzały mężczyzna nie może zatrzymać wiary wyłącznie dla siebie — jest wezwany również do prowadzenia innych.

W prezentacji wielokrotnie powracały słowa św. Pawła do Tymoteusza:
„Co usłyszałeś ode mnie wobec wielu świadków, przekaż ludziom godnym zaufania, którzy będą zdolni nauczać także innych” (2 Tm 2,2). Ten fragment stał się osią całego wieczoru — wezwaniem do budowania pokoleniowego przekazu wiary i odpowiedzialności.

Duże poruszenie wywołał również temat samotności mężczyzn. Bill Moyer zwracał uwagę, że wielu mężczyzn funkcjonuje dziś w izolacji: mają obowiązki, pracę, rodziny, ale nie mają prawdziwego braterstwa. Nie mają miejsca, gdzie mogliby szczerze mówić o swoich zmaganiach, słabościach czy pytaniach dotyczących wiary. Tymczasem — jak przypominała konferencja — „żelazo ostrzy się żelazem”, a mężczyzna dojrzewa w relacji z innymi mężczyznami.

Prelegent podkreślał również, że mentor nie musi być człowiekiem idealnym. Ma być przede wszystkim wierny. Ma pokazywać swoim życiem, że można iść za Chrystusem w codzienności — w pracy, małżeństwie, ojcostwie i służbie. Z kolei uczeń potrzebuje pokory, szczerości i gotowości do wzrostu.

Po konferencji uczestnicy spotkali się w małych grupach dzielenia. Rozmowy dotykały bardzo konkretnych pytań: kto mnie prowadzi? gdzie próbuję wszystko dźwigać sam? komu ja mogę przekazać to, co sam otrzymałem? Dla wielu mężczyzn była to przestrzeń niezwykle osobista i poruszająca.

Spotkanie w Krakowie pokazało, że mężczyźni wciąż szukają miejsc prawdy, relacji i duchowego wzrastania. W świecie promującym niezależność i życie „na własnych zasadach” mocno wybrzmiało inne wezwanie: nie idź sam.

Bo dojrzewanie mężczyzny nie dokonuje się w izolacji, ale w drodze przeżywanej razem — z braćmi, mentorami i Chrystusem pośrodku.

Pytania do małych grup

Spotkanie w małych grupach po nauczaniu
1. Kto mnie prowadzi?
Czy mam w swoim życiu mężczyznę, od którego uczę się wiary i życia?
Jeśli tak – co konkretnie od niego biorę?
Jeśli nie – co mnie przed tym zatrzymuje?
2. Gdzie naprawdę jestem?
W jakim obszarze życia najbardziej „idę sam”?
(wiara, małżeństwo, decyzje, praca, zmagania)
Co się dzieje, kiedy próbuję wszystko ogarnąć sam?
3. Kogo ja prowadzę?
Czy jest ktoś, komu przekazuję to, co sam dostałem?
Jeśli nie – kogo konkretnie mógłbym zaprosić do takiej drogi?