30 maja 2026, Sobota VIII tygodnia zwykłego, Czytania: (Jud 17. 20b-25); (Ps 63 (62), 2. 3-4. 5-6); Aklamacja (Kol 3, 16a. 17c); (Mk 11, 27-33);
Dzisiejsze czytania dotykają bardzo ważnego tematu: szczerości wobec Boga. Święty Juda pokazuje drogę wzrastania ucznia Chrystusa. Nie chodzi tylko o obronę wiary czy walkę z błędami. Najpierw trzeba budować samego siebie.
„Budując samych siebie na fundamencie waszej najświętszej wiary, w Duchu Świętym się módlcie i w miłości Bożej strzeżcie samych siebie”.
To niezwykle ciekawa kolejność. Wiara. Modlitwa w Duchu Świętym. Trwanie w miłości Boga. Oczekiwanie miłosierdzia Jezusa. To właściwie program życia chrześcijańskiego.
Jednocześnie Juda przypomina, że nie wszyscy wokół nas przeżywają wiarę jednakowo. Jedni mają wątpliwości. Inni są już blisko ognia grzechu i zagubienia. Dlatego potrzeba zarówno miłosierdzia, jak i roztropności. Nie chodzi o potępianie ludzi, ale o ratowanie człowieka bez flirtowania ze złem.
W Ewangelii pojawia się natomiast bardzo niebezpieczna postawa duchowa. Arcykapłani, uczeni w Piśmie i starsi nie szukają prawdy. Szukają argumentu. Nie pytają Jezusa dlatego, że chcą uwierzyć. Pytają, żeby Go schwytać na słowie. Kiedy Jezus odwołuje się do Jana Chrzciciela, nie są zainteresowani odpowiedzią. Rozważają jedynie konsekwencje polityczne:
- co powiedzieć tłumowi,
- jak nie stracić autorytetu,
- jak nie wyjść na przegranych.
To niezwykle aktualne. Można być bardzo religijnym, a równocześnie nie szukać prawdy. Można czytać Ewangelię po to, by potwierdzić własne poglądy. Można pytać Boga nie po to, by usłyszeć odpowiedź, ale po to, by usłyszeć potwierdzenie tego, co już wcześniej postanowiliśmy.
Arcykapłani nie kłamią. Ale też nie są uczciwi.
Mówią: „Nie wiemy”.
Tymczasem problem nie polegał na niewiedzy. Problem polegał na braku gotowości przyjęcia prawdy. Dlatego Jezus nie odpowiada. Bóg nie prowadzi dialogu z człowiekiem, który nie chce słuchać.
Święty Juda pokazuje inną drogę. Człowiek budujący się na wierze, modlący się w Duchu Świętym i trwający w miłości Boga stopniowo staje się zdolny przyjąć prawdę, nawet wtedy, gdy jest ona wymagająca.
A psalmista dodaje jeszcze jeden klucz:
„Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza”.
To właśnie pragnienie Boga chroni przed zamknięciem się w religijnej grze pozorów. Bo człowiek, który naprawdę tęskni za Bogiem, nie pyta: „Jak obronić swoje stanowisko?”
Pyta: „Panie, pokaż mi prawdę, nawet jeśli będzie mnie kosztować zmianę życia”.
