Historia ofiary Abrahama i Izaaka nabiera pełnego sensu dopiero w świetle Getsemani i Golgoty. Abraham zostaje zatrzymany przed złożeniem syna w ofierze, ale Ojciec nie oszczędza własnego Syna, aby ocalić człowieka i otworzyć drogę do życia wiecznego. Dzisiejsze czytania ukazują dramat posłuszeństwa, zaufania i miłości Boga, który sam bierze na siebie cierpienie świata. Getsemani przypomina, że chrześcijaństwo nie jest ucieczką od trudności, ale wejściem w wolę Ojca razem z Jezusem Chrystusem.
Golgota
Odpowiedź Boga
Protoewangelia z Księgi Rodzaju znajduje swoje wypełnienie pod krzyżem Chrystusa. Upadek Adama i Ewy zostaje odkupiony przez posłuszeństwo Jezusa — Nowego Adama — oraz obecność Maryi jako Nowej Ewy. Ewangelia św. Jana ukazuje narodziny Kościoła z przebitego boku Chrystusa, z którego wypływają krew i woda — symbole sakramentów i nowego życia. Maryja pod krzyżem staje się Matką Kościoła i wszystkich uczniów Jezusa. Krzyż nie jest końcem, ale początkiem nowego stworzenia i odpowiedzią Boga na dramat grzechu pierworodnego.
Krzyż nie jest przypadkiem
Komentarz do Męki Pańskiej i proroctwa Izajasza (Iz 52–53). Krzyż Jezusa nie jest przypadkiem, ale świadomym wypełnieniem planu zbawienia i początkiem nowego życia.



