BOŻY MĘŻCZYZNA W XXI WIEKU
Wszystkie były zaproszone, wszystkie czekały i wszystkie zasnęły. Różniła je tylko jedna rzecz – jedne miały oliwę, drugie puste naczynia. Być może właśnie dlatego pytanie nie brzmi: „Kiedy przyjdzie Jezus?”, ale: „Czy gdy przyjdzie, będę gotowy wyjść Mu na spotkanie?”
„Czyż może być co dobrego z Nazaretu?” – zaczyna sceptycznie Natanael. Wystarczy jednak, że odpowie na proste zaproszenie Filipa: „Chodź i zobacz”, aby odkryć, że Jezus zna go, zanim on poznał Jezusa. Człowiek spod drzewa figowego stanie się jednym z Apostołów, których imiona Jan zobaczy kiedyś na fundamentach niebieskiego Jeruzalem.
Nawrócenie św. Pawła to jedno z najbardziej przełomowych wydarzeń opisanych w Piśmie Świętym. Spotkanie Szawła z Jezusem pod Damaszkiem pokazuje, że Bóg może całkowicie przemienić życie człowieka – nawet wtedy, gdy wydaje się on być daleko od prawdy. Dzisiejsze czytania prowadzą nas przez doświadczenie światła, posłuszeństwa i Eucharystii jako źródła nowego życia w Chrystusie.
Homilia prowadzi słuchacza w samo centrum doświadczenia Paschy – w rzeczywistość światła, które przychodzi w sam środek ludzkiej ciemności. Punktem wyjścia jest słowo z Ewangelii św. Jana: „Światło przyszło na świat”, które nie jest jedynie obrazem czy symbolem, ale realnym wydarzeniem – przyjściem Chrystusa, który objawia miłość Boga i przynosi człowiekowi zbawienie. To światło nie jest narzucone, lecz zaproponowane; nie potępia, ale ratuje. A jednak – jak podkreśla Ewangelia – człowiek często wybiera ciemność.
Komentarz do Dz 3,11–26 i Łk 24,35–48. Spotkanie ze Zmartwychwstałym Jezusem przemienia uczniów w świadków. Wiara prowadzi do głoszenia, a znaki potwierdzają działanie Boga.
Komentarz do Dz 2 i J 20. Kerygmat – prawda o Zmartwychwstaniu – porusza serce i prowadzi do nawrócenia. Spotkanie ze Zmartwychwstałym Jezusem, jak u Marii Magdaleny, zmienia życie i nadaje mu nowy kierunek.
Komentarz do Ewangelii J 9,1–41 o uzdrowieniu niewidomego od urodzenia. Jezus objawia się jako światłość świata, a historia pokazuje paradoks duchowej ślepoty: niewidomy zaczyna widzieć, a ci, którzy uważają się za widzących, zamykają się na prawdę.
Komentarz do Ewangelii o Samarytance (J 4). O pragnieniu Boga, wodzie żywej – Duchu Świętym, kulcie w Duchu i prawdzie oraz przemianie życia, która prowadzi od spotkania z Jezusem do misji i świadectwa.