Czy chrześcijaństwo to przede wszystkim działanie, czy raczej oczekiwanie na działanie Boga? Czytania pokazują drogę ucznia: najpierw relacja z Bogiem i przyjęcie Ducha Świętego, potem misja i gotowość oddania życia. Święty Wojciech i św. Paweł uczą, że prawdziwy owoc rodzi się z zaufania i ofiary. Jak uporządkować swoje życie według Ewangelii i nie zmarnować go?
Bóg niczego nie zmarnuje
Prześladowanie pierwszych chrześcijan nie zatrzymało Kościoła – przeciwnie, stało się początkiem jego dynamicznego rozwoju. Historia Filipa w Samarii pokazuje, że Ewangelia rozkwita tam, gdzie człowiek nie poddaje się lękowi. Jezus jako Chleb życia daje obietnicę zmartwychwstania i zapewnia, że nic nie zostanie stracone. Jak żyć odważnie w wierze i zaufać Bogu nawet w trudnych doświadczeniach?
Chleb życia – Dar życia
Męczeństwo Szczepana ukazuje dramatyczne zderzenie prawdy z oporem ludzkiego serca. Gdy jedni zamykają się na działanie Ducha Świętego, inni – jak Szczepan – otwierają się na niebo i oddają życie w zaufaniu Bogu. Ewangelia o Jezusie jako Chlebie życia odsłania głębię tej postawy: prawdziwe życie rodzi się z daru z siebie. Jak dziś żyć w prawdzie, nie uciekać przed światłem i stać się świadkiem Chrystusa?
Szczepan i tłum szukający chleba
Szczepan, pierwszy męczennik, pokazuje, że prawdziwa służba w Kościele rodzi się z życia w Duchu Świętym, a nie tylko z działania. Ewangelia przypomina, że wielu szuka Jezusa dla korzyści, podczas gdy On zaprasza do wiary i życia wiecznego. Jak przejść od powierzchownej religijności do głębokiej relacji z Bogiem i stać się świadkiem, który daje innym „chleb z nieba”?
Dlaczego „pełni Ducha”, a nie tylko „sprawni”?
Pierwotny Kościół pokazuje, że skuteczność nie rodzi się z organizacji, ale z działania Ducha Świętego. Wybór diakonów „pełnych Ducha i mądrości” uczy, że nawet najbardziej praktyczna służba potrzebuje duchowego fundamentu. Ewangelia o Jezusie kroczącym po jeziorze przypomina, że w ciemnościach i lęku najważniejsza jest Jego obecność – to ona prowadzi do bezpiecznego brzegu. Jak odkryć swoje miejsce w Kościele i nauczyć się działać w mocy Ducha, a nie tylko własnych sił?
Lider, który słucha i mówi z serca.
Jak komunikacja wpływa na przywództwo i relacje we wspólnocie? Szóste spotkanie Męskiego Azymutu 10 pokazało, że słowa lidera budują lub niszczą zaufanie. To już ostatnia szansa, by dołączyć do cyklu przed finałowym weekendem w Tyńcu.
Nie bój się wziąć…
Komentarz do Ewangelii Mt 1,16.18–21.24 o św. Józefie. Historia pokazuje, że Boże powołanie zawsze łączy się z łaską, a kluczem jest odwaga zaufania i posłuszeństwa mimo lęku.
Marsz św. Józefa 2026 – mężczyźni, którzy biorą odpowiedzialność za brata
Marsz św. Józefa 2026 w Krakowie zgromadził mężczyzn z wielu wspólnot, którzy w duchu modlitwy i braterstwa przeszli ulicami miasta, by spotkać się w Sanktuarium św. Józefa w Podgórzu. Centralnym przesłaniem wydarzenia było pytanie: „Gdzie jest twój brat?” – wezwanie do odpowiedzialności, które wybrzmiało szczególnie mocno w świadectwie Karola Cierpicy i kazaniu ks. Sebastiana Picura.
Człowiek stworzony do relacji. Relacyjność osoby, communio i obraz Trójcy Świętej jako teologiczne fundamenty zdrowych więzi
Artykuł ukazuje teologiczne fundamenty relacji: relacyjność osoby ludzkiej, communio oraz obraz Trójcy Świętej jako źródło zdrowych więzi. O relacjach jako drodze duchowego wzrostu i uzdrowienia.
Przywództwo chrześcijańskie oparte na wartościach. Czego naprawdę uczy Męski Azymut 10?
Czym naprawdę kieruje się lider chrześcijański: skutecznością, strategią czy wartościami zakorzenionymi w Bogu? Spotkanie Męskiego Azymutu 10 z 15 stycznia 2026 r., prowadzone przez Billa Moyera, pokazało, że trwałe przywództwo rodzi się nie z technik zarządzania, lecz z nawrócenia serca i spójności życia opartej na wartościach ewangelicznych.










