„Beze Mnie nic nie możecie uczynić” – co znaczy trwać w Chrystusie? Komentarz do J 15,1-8
życie duchowe
Serce czyste
Wróć do Pana i odrzuć swoje bożki – komentarz do Oz 14,2-10 i Mt 10,16-23
Pielęgnowanie wdzięczności.
Im lepiej nam się wiedzie, tym łatwiej zapomnieć o Bogu – komentarz do Oz 10,1-12 i Mt 10,1-7
Kimże będzie to dziecię?
Jan Chrzciciel – człowiek pustyni, prorok nawrócenia i przygotowania drogi dla Jezusa
Gdzie jest mój skarb
Historia króla Joasza pokazuje, że Bóg pozostaje wierny swoim obietnicom nawet wtedy, gdy wszystko wydaje się stracone. Ewangelia o skarbach w niebie przypomina, że prawdziwe życie duchowe zależy od tego, gdzie ulokowane jest nasze serce. Chrześcijanin jest wezwany do gromadzenia skarbów wiecznych i patrzenia na świat oczami wiary.
Wierność w ukryciu
Elizeusz prosi Eliasza o podwójną część jego ducha. To obraz duchowego dziedzictwa, uczniostwa i pragnienia pełni Bożego namaszczenia. Jezus w Ewangelii przypomina, że prawdziwa pobożność nie jest spektaklem dla ludzi, ale relacją z Ojcem, który widzi w ukryciu. Duchowa moc rodzi się nie z uznania ludzi, lecz z wierności Bogu.
Miłuj nieprzyjaciół
Dlaczego Jezus każe miłować nieprzyjaciół? Ewangelia pokazuje, że chrześcijańska miłość nie jest zgodą na zło, lecz zwycięstwem nad nienawiścią. Historia Achaba i Nabota ukazuje Bożą sprawiedliwość, a nauczanie Jezusa prowadzi dalej – ku przebaczeniu, modlitwie za prześladowców i wolności serca zakorzenionej w miłosierdziu Boga.
Być w sprawach Ojca
Dwunastoletni Jezus w świątyni objawia swoją wyjątkową relację z Ojcem i zapowiada misję, którą wypełni aż po krzyż i zmartwychwstanie. Ewangelia pokazuje jednocześnie, że Syn Boży wzrastał w posłuszeństwie Maryi i Józefowi. Proroctwo Izajasza przypomina o błogosławieństwie narodu wybranego oraz o Bożym planie zbawienia obejmującym wszystkie narody. To wezwanie, by szukać własnego miejsca w sprawach Ojca i z ufnością podążać za Chrystusem.
Poznanie Boga
Bóg pragnie miłości bardziej niż religijnych praktyk i ofiar. Prorok Ozeasz ukazuje, że prawdziwa wiara rodzi się z poznania Boga i głębokiej relacji z Nim. Abraham uczy bezgranicznego zaufania Bożej obietnicy, a Jezus w Ewangelii pokazuje miłosierdzie wobec celników i grzeszników. Chrześcijanin jest wezwany nie do osądzania innych, lecz do naśladowania Chrystusa, który przyszedł szukać i ratować zagubionych.
Zawierzyli wszystko.
Święty Paweł ostrzega przed czasami, gdy ludzie będą szukać nauczycieli potwierdzających ich własne poglądy zamiast słuchać prawdy Ewangelii. Współczesny świat mediów społecznościowych pokazuje aktualność tych słów. Jezus w Ewangelii przeciwstawia religijną pozorność uczonych w Piśmie pokornej wierze ubogiej wdowy, która oddaje Bogu wszystko, co posiada. Chrześcijańska dojrzałość rodzi się z wierności prawdzie, pokory i całkowitego zaufania Bogu.